Co naprawdę znaczy wodoszczelność

Klasa wodoszczelności to najczęściej źle odczytywana specyfikacja w branży. To nie jest obietnica dotycząca głębokości. To wynik statycznej próby ciśnieniowej w laboratorium, na nowym zegarku, w nieruchomej wodzie, w temperaturze pokojowej.

Prawdziwa woda nie jest żadną z tych rzeczy. Pływanie dokłada ciśnienie dynamiczne znacznie przekraczające statyczny odpowiednik; ręka wchodząca w wodę z rozpędu potrafi na moment obciążyć kopertę daleko powyżej jej klasy. Gorąca woda rozszerza metal i uszczelki w różnym tempie. A pięcioletnia uszczelka to nie nowa uszczelka.

Te oznaczenia wymagają więc tłumaczenia.

Szczere tłumaczenie

• 3 ATM / 30 m — wyłącznie zachlapania. Deszcz, mycie rąk. Nie prysznic, nie basen. Tu mieści się większość zegarków wyjściowych.
• 5 ATM / 50 m — najwyżej prysznic. Nadal nie pływanie, cokolwiek sugeruje liczba.
• 10 ATM / 100 m — pływanie i snorkeling. To pierwsza klasa, która naprawdę oznacza wodę.
• 20 ATM / 200 m — pływanie, snorkeling, nurkowanie rekreacyjne.
• 30 ATM / 300 m i więcej — nurkowanie, z wkręcaną koronką.

Zegarek z napisem „water resistant” i bez żadnej liczby to zegarek 3 ATM, który wolał tego nie powiedzieć wprost.

Dwie rzeczy, które to wszystko unieważniają

1. Niedokręcona koronka

Jeśli zegarek ma wkręcaną koronkę, jego klasa obowiązuje wyłącznie wtedy, gdy koronka jest dokręcona do końca. Wyciągnięcie koronki, żeby ustawić czas, i zapomnienie o zakręceniu jej z powrotem to najczęstsza przyczyna zalania — nie wypadki nurkowe.

Warto wyrobić sobie nawyk: ustawić czas, potem wcisnąć i kręcić, aż się zatrzyma. Za każdym razem.

2. Stara uszczelka

Uszczelnienia są gumowe. Guma twardnieje, ulega zgnieceniu i traci sprężystość w ciągu mniej więcej czterech, pięciu lat — szybciej, jeśli zegarek ma do czynienia z ciepłem albo chlorem. Zegarek 200 m ze zmęczonymi uszczelkami nie jest zegarkiem 200 m, a z zewnątrz nic tego nie zdradza.

Kto naprawdę pływa w zegarku, powinien co dwa lata zlecać próbę ciśnieniową uszczelnień. Jest niedroga i to jedyny sposób, żeby mieć pewność.

Czego unikać niezależnie od klasy

• Gorących pryszniców i sauny. Problemem jest ciepło, nie woda. Metal i guma rozszerzają się w różnym tempie, a para znajduje szczelinę. To niszczy więcej zegarków niż pływanie.
• Używania koronki i przycisków pod wodą. W chronografie naciśnięcie przycisku w zanurzeniu to wprost zaproszenie.
• Mydła i szamponu. Surfaktanty obniżają napięcie powierzchniowe wody, dzięki czemu przechodzi ona przez uszczelnienia, które zatrzymałyby czystą wodę. Dlatego „pod prysznicem nic mu nie będzie” to zła rada nawet przy 10 ATM.
• Zostawiania słonej wody do wyschnięcia. Jeśli zegarek trafi do morza, trzeba go potem opłukać słodką wodą. Kryształki soli tworzą się w szczelinach wokół koronki i bezela, a są ścierne.

Jeśli do zegarka jednak dostanie się woda

Skroplona para pod szkiełkiem oznacza, że woda już przeszła przez uszczelnienia. Nie należy czekać, aż zniknie.

1. Wyciągnąć koronkę do pozycji ustawiania — otwiera to drogę ucieczki dla wilgoci.
2. Trzymać zegarek w miejscu ciepłym i suchym, ale nie gorącym. Nie na grzejniku, nie pod suszarką.
3. W ciągu kilku dni zanieść go do zegarmistrza. Korozja wewnątrz mechanizmu zaczyna się szybko i jest znacznie droższa niż wymiana uszczelnień.

Ryż nie daje nic pożytecznego, a wpuszcza kurz do koperty. Odpuścić.

A kiedy zegarek schodzi z ręki

Osuszyć kopertę i pasek, zanim zegarek zostanie odłożony. Mokry zegarek schowany do zamkniętej szuflady zostaje mokry sam przy sobie i tak właśnie na dekslu pojawia się delikatna obrączka rdzy, którą zauważa się dopiero przy następnym serwisie.

Wystarczy miejsce otwarte i nad blatem — po to głównie jest stojak.